REPRODUCCIÓN, VIDA E XENÉTICA DAS BACTERIAS.

REPRODUCCIÓN

Nas bacterias, o aumento no tamaño das células (crecemento) e a reproducción por división celular están intimamente ligados, como na maior parte dos organismos unicelulares. As bacterias crecen ata un tamaño fixo e despois se reproducen. En condicións apropiadas, unha bacteria "Gram positiva" pode dividirse cada 20 – 30 minutos e unha "Gram negativa" cada 15 - 20 minutos, e nun tempo de arredor de 16 horas o seu número pode ascender a uns 5.000 millóns (aproximadamente o número de persoas que habitan a Terra). Baixo condicións óptimas, algunhas bacterias poden crecer e dividirse extremadamente rápido, tanto como cada 9,8 minutos.

Outro tipo de reproducción asexual é a xemación, na que unha célula forma unha protuberancia que a continuación se separa desta, dando lugar a unha célula filla.

VIDA

Aínda que pareza estraño, podemos dicir que as bacterias teñen "vida eterna". Isto é así porque ó maduraren divídense para dar lugar a dúas novas células (que son clons da orixinal) e seguindo o seu ciclo vital. En realidade non morren, sempre e cando se reproduzan. A menos, claro, que atopen un antibiótico que corte o seu ciclo reproductivo.

Segundo a súa actividade e relacións con outros organismos, podemos clasificar as bacterias en varios tipos:

Comensais: Debido o seu pequeno tamaño, crecen sobre o corpo de plantas e animais ó igual que se fora outra superficie. Estas son as causantes do mal cheiro corporal e vense aumentadas pola calor e a suor.

Mutualistas: Certas bacterias forman asociacións íntimas con outros organismos, que lles son imprescindibles para a súa supervivencia. Este tipo de bacterias son anaerobias e sobreviven grazas á inxesta de ácidos orgánicos.

Patóxenos: Este tipo de bacterias é unha das principais causas de enfermidades nos seres vivos, xa que producen infeccións neste.

XENÉTICA

As bacterias, como organismos asexuais que son, herdan copias idénticas de xenes, é dicir, son clons. Endebén, poden evolucionar mediante cambios no ADN debidos a mutacións e á recombinación xenética. As mutacións proveñen de erros durante a réplica do ADN ou de exposición a axentes mutaxénicos.

A transferencia dos xenes é especialmente importante na resistencia dalgunhas bacterias ós antibióticos, pois permite unha rápida diseminación dos xenes responsables de dita resistencia entre diferentes organismos patóxenos.